ชุดพยุงไหล่ arm-03 — v13 ขาไหล่ตัวเดียว
ภาพทั้งหมดถ่ายจากหน้าจอ FreeCAD จริงบนเครื่องพี่ 7 ส.ค. 2026
- โครงต้นแขนใหม่ (แทนท่อคาร์บอน)
- คานสั้น + ง่ามห้อยหมุด
- กระบอกลม
- แท่นยก (มีเฉพาะ v6)
เหลือขาไหล่ตัวเดียว + ง่ามรับกระบอกในตัว
ถอดขาฝั่งท้ายกับปลอกรอง 6 ตัวออกแล้ว · ง่ามรับตาท้ายกระบอกรวมอยู่กับขาไหล่ · ตรวจการชน 19 ท่า 0 จุด
สแกนเนื้อจริงของขาไหล่แล้วพบว่า ที่ระดับหัวขา มีเนื้อแค่แถบแคบ ๆ ราว x = −24 ช่วง y −12 ถึง +6 เท่านั้น — ที่เหลือเป็นที่ว่างหมด (มันเป็นแผ่นพับ 2 มม. ที่โค้งตามดรัมมอเตอร์)
แปลว่า ง่ามวางทับบนหัวขาเฉย ๆ ไม่ได้ ต้องทำหัวขาให้เป็นแผ่นเรียบกว้างพอก่อน — ตรงกับที่เจ้าของบอกไว้ตั้งแต่แรกว่า "ทำหัวเรียบ แล้วหักฉาก"
กระบอกแนบกล่องทอง + ง่ามยึดบนหลังขาไหล่ — เสร็จแล้ว
กระบอกวางแนบหน้ากล่อง · ตาท้ายกับตาก้านปั้นครบตามมิติแคตตาล็อกจริง (ลิ้น 26 · รู Ø12) · ง่ามสีเขียวยกตัวขึ้นเหนือวงที่รางกวาด แล้วต่อตีนลงมายึดเฉพาะฝั่งหน้า-หลัง
| กระบอก | Ø32 ชัก 100 · ต่อลมฝั่งก้าน (ดึง) |
| ตั้งลม | 3.32 บาร์ |
| หมุดตรึง / หมุดบน | เหนือแกน 60 / z 303 |
| ระนาบกระบอก | x = −24 (ห่างหน้ากล่อง 7 มม.) |
| ยาวที่ใช้จริง / ที่กระบอกทำได้ | 243 – 308.9 / 233 – 333 |
| เผื่อ หด / ยืด | 10.0 / 24.1 มม. |
| เหลือให้มอเตอร์แบก | 1.01 N·m (จาก 14.5) |
| ตรวจการชน 19 มุม | 0 จุด |
| กล่องต้นแขน | 223.5 → 287 มม. |
| แขนเอื้อมไกล | 874 มม. (เดิม 810) |
| ยกสูงจากหน้าโต๊ะ | 1,010 มม. |
| ยกน้ำหนักได้ (+เปลี่ยน J5) | 4.86 กก. ที่ 8 บาร์ |
กระบอกแนบกล่องทอง — ตามที่พี่สั่ง
เลื่อนกระบอกมาแนบหน้ากล่องทองฝั่งเดิม · ยังไม่ได้ทำขายึดหมุดล่าง ตามที่สั่ง ให้ดูหน้าตาก่อน
| ผิวกระบอกด้านใน | x = −47.9 |
| หน้ากล่องทอง | x = −50.0 |
| ช่องระหว่างกระบอกกับกล่อง | 2.1 มม. |
| ช่องถึงลำตัวมอเตอร์ J2 | 32.0 มม. |
ก่อนหน้านี้ (กระบอกอยู่ห่างออกไป 83 มม.) ไว้เทียบ
หมุดล่างต้องยกขึ้นเป็น 60 มม. เหนือแกน ให้ตาท้ายกระบอกพ้นหัวมอเตอร์ → ต้องใช้ กระบอกชัก 100 และ กล่องยาวขึ้น 63.5 มม. (ผลพลอยได้: แขนเอื้อมไกลขึ้น 63.5 มม. และขายึดหมุดล่างสั้นลงมาก)
ย้ายหมุดขึ้นเหนือมอเตอร์ J2 — ขาที่ห้อยใต้ไหล่หายไป และแขนยาวขึ้น
หมุดตรึงย้ายจาก ใต้แกน 65 มม. ไปอยู่ เหนือแกน 45 มม. บนขาเขียวที่นั่งบนหลังเรือนไหล่ · ผลคือหมุดบนต้องขึ้นไปที่ z 263 → กล่องต้นแขนยืดอีก 23.5 มม. และแขนเอื้อมไกลขึ้นเท่ากัน
| หมุดตรึง / หมุดบน | เหนือแกน 45 / z 263 |
| กล่องต้นแขน | 223.5 → 247 มม. |
| แขนเอื้อมไกลขึ้น | +23.5 มม. |
| ยาวที่ใช้จริง / ที่กระบอกทำได้ | 218 – 266.8 / 208 – 283 |
| เหลือเผื่อ หด / ยืด | 10.0 / 16.2 มม. |
| ทิศแรง | ดึง (ต่อลมฝั่งก้าน) · 4.45 บาร์ |
| เหลือให้มอเตอร์แบก | 0.86 N·m (จาก 14.5) |
| ตรวจการชน 19 มุม | 0 จุด |
ขาแดงที่ห้อยใต้ไหล่ (จุดแคบสุดของทั้งงาน เหลือช่อง 9.7 มม.) ถูกถอดทิ้งทั้งชิ้น · ไม่มีอะไรห้อยต่ำกว่าไหล่ ไม่กวาดใกล้แผ่นฐาน · กระบอกรับน้ำหนักไปให้ 94%
ภาพหน้าจอ FreeCAD บนเครื่องพี่ ตอน 08:32 น. —
หัวหน้าต่างขึ้น arm-03-v10-top · ในต้นไม้ชิ้นส่วนมี "ขาเขียว" กับ
"กระบอกลม (ดึง)" ครบ
ย้ายกระบอกไปอีกฝั่ง — สมดุลรอบฐาน
ตัวแขนเยื้องไปทางหนึ่ง 75 มม. อยู่แล้ว (ที่เคาะไว้เพื่อให้ท่อนล่างกลับมาบนแกนฐาน) พอย้ายกระบอกไปอีกฝั่ง น้ำหนักเลยกระจายคร่อมฐานแทนที่จะเทข้างเดียว
| ระนาบกระบอก | x = +60 |
| ช่องจากผิวกระบอกถึงลำตัวมอเตอร์ J2 | 9.7 มม. |
| ขาแดงยื่นจากไหล่ | 40 มม. (เดิม 118) |
| หูบนยื่นจากกล่อง | 125 มม. (เดิม 39) |
| ทอร์กพยุง / เหลือให้มอเตอร์ | 24.9 / 3.7 N·m |
| ตรวจการชน 19 มุม | 0 จุด |
ขาแดงสั้นลง 3 เท่า (แข็งขึ้นมาก) · หน้าตาสมดุล · แลกด้วยหูบนที่ต้องยื่นข้ามกล่องไป 125 มม. · ตัวเลขแรงเท่ากันเป๊ะทั้งสองฝั่ง (แรงบิดตัวแขนคำนวณแล้วไม่ใช่ประเด็น — เนื้อกล่องรับแค่ 1-2 MPa จากที่ทนได้ 80)
ยกหมุดขึ้นไปเกาะกล่อง — ของใหญ่หายไปหมด
หมุดบนขึ้นไปอยู่ที่ 208 มม. บนกล่องอลู หมุดล่างจึงเข้ามาใกล้แกนเหลือ 65 มม. — ได้ทอร์กเท่ากัน แต่ ไม่ต้องมีแท่นยก ไม่ต้องมีง่ามคร่อม และไม่มีอะไรกวาดหน้าโต๊ะ
| หมุดบน (บนกล่อง) / หมุดล่าง (ใต้แกน) | 208.1 / 64.9 มม. |
| กระบอก | Ø32 ชัก 75 |
| ยาวที่ใช้จริง / ที่กระบอกทำได้ | 218 – 273 / 208 – 283 |
| เหลือเผื่อ หด / ยืด ทุกองศา | 10.0 / 10.0 มม. |
| ทอร์กพยุง ตอนแขนนอนราบ | 24.9 N·m |
| เหลือให้มอเตอร์แบก | 3.7 N·m |
| ตรวจการชน 19 มุม | 0 จุด |
| ช่องที่แคบสุด (ขาแดง ↔ เงาแกว่งแขน) | 9.7 มม. |
ตัดทิ้งได้ทั้ง 3 ข้อ: แท่นยก 120 มม. · ง่ามเหล็ก 202×240 · เขตห้ามวางของรัศมี 200 มม. เพราะ ระยะหมุดบน × หมุดล่าง ต้องได้ค่าคงที่ค่าเดียว — ยกตัวบนขึ้นไปไกล ตัวล่างก็เข้ามาใกล้ได้
แบบคานสั้น (v6) — ทำไว้เทียบ
ปลายบนกระบอกเกาะ คานสั้นแดงที่ดุมหมุน J2 ตามที่พี่ชี้ · ปลายล่างเกาะหมุดตรึงที่ห้อยลงมา ใต้แกน 211 มม. · พอแขนหมุน คานหมุนตาม กระบอกก็ยืด-หดตาม ตัวแขนทั้งท่อนว่างสนิท
v6 · มุมเอียง
v6 · ทั้งแขน — ท่อคาร์บอนหายไปแล้ว (เหมือนกันทั้ง 2 แบบ)
ช่วง J2→J3 เป็น กล่องอลู 60×60 ผนัง 5 ยาว 223.5 มม. หน้าตัดเท่าปลอกเดิมเป๊ะ ขา J3 ด้านบนกับรางด้านล่างจึงไม่ต้องแก้อะไรเลย
ตัวเลขของแบบคานสั้น (v6)
| คานสั้นที่ดุม J2 | 60 มม. |
| หมุดตรึง ลึกใต้แกน J2 | 211 มม. |
| กระบอก | Ø32 ชัก 75 |
| ยาวที่ใช้จริง / ที่กระบอกทำได้ | 219–271 / 208–283 |
| เหลือเผื่อ (หด / ยืด) ทุกองศา | 11.4 / 12.0 มม. |
| ทอร์กพยุง ตอนแขนนอนราบ | 23.2 N·m |
| เหลือให้มอเตอร์แบก | 2.2 N·m |
| เดิมถ้าไม่มีกระบอก | 22.1 N·m |
| ตรวจการชน 19 มุม | 0 จุด |
ท่อคาร์บอน + ปลอกอลู 2 ตัว หายไปหมด → ไม่มีรอยต่อกาวอีกต่อไป · แข็งกว่าเดิม ~6 เท่า · หนักขึ้นแค่ 0.2 กก. (เพราะถอดปลอกอลูออกด้วย)
⚠ ราคาที่แบบคานสั้น (v6) ต้องจ่าย 3 ข้อ — v7 ไม่มีทั้ง 3 ข้อนี้
ทั้ง 3 ข้อมาจากเลขเดียวกัน: กระบอกตอนหดสุดยังยาว 208 มม. พอคานสั้นเหลือ 60 อีกฝั่งเลยต้องถอยไปให้ครบ 211
- ต้องยกหุ่นขึ้นแท่น 120 มม. ไม่งั้นหมุดตรึงจมโต๊ะ (แท่นสีเทาในรูป)
- ง่ามเหล็กใต้ไหล่ กว้าง 202 ลึก 240 มม. ต้องคร่อมกระบอกไว้ตรงกลาง เพราะกระบอกแกว่งอยู่ในนั้น
- ห้ามมีอะไรในรัศมี ~200 มม. รอบฐาน — ง่ามนี้หมุนตามไหล่ J1 มันจะกวาดวงกลมเหนือหน้าโต๊ะ
เทียบกับแบบเดิม (กระบอกเกาะสูงบนแขน)
แบบนี้ไม่ต้องมีแท่นยก ไม่ต้องมีง่าม ไม่กวาดหน้าโต๊ะ — แต่ต้องมีหูเกาะสูงขึ้นไปบนตัวแขน และกระบอกแกว่งอยู่ข้างแขน
เลือกทางไหน
1 — เอา v10 (หมุดเหนือมอเตอร์) — ไม่มีอะไรห้อยใต้ไหล่ แขนยาวขึ้น 23.5
1ก — v10 + ใส่ลิงก์มีจุดหมุน ให้กระบอกเลิกเหวี่ยง
2 — เอา v8 (หมุดใต้แกน) — กระบอกเหวี่ยงน้อยกว่า แต่มีขาห้อยใต้ไหล่
2 — เอา v7 (กระบอกฝั่งเดิม) — หูบนสั้นกว่า แต่เทข้างเดียว
2ก — เอา v6 (คานสั้นที่ดุม) — ต้องยกแท่น + ง่าม + เว้นที่รอบฐาน
3 — จานเยื้องศูนย์ + สายสลิง (ไม่มีอะไรแกว่งเลย ชิ้นส่วนเยอะกว่า ยังไม่ได้ทำ)