ขาแดงยึดกับขายึดมอเตอร์ไหล่ (ไม่ใช่โต๊ะ) → ตั้งเสาขึ้นมา → หมุดล่าง → กระบอกลมตั้งขึ้น → หมุดบนไปเกาะหูแดงที่ปลอกบน จุดหมุน 2 ปลายทำให้กระบอกแกว่งตามแขนได้
ฐานแดงคร่อมอยู่ระหว่างขาเรือนไหล่ทั้งสองข้าง แล้วยิงสลักทะลุ 2 ตัว ไม่ได้ยึดกับแผ่นบางตรง ๆ (แผ่นหนา 1.5 มม. โดนงัดแล้วย่น)
มุมนี้กระบอกลมหลบอยู่หลังแขนพอดี แปลว่ามันไม่ยื่นออกข้างไปเกะกะ หูแดงที่ปลอกบนเห็นรูหมุด 2 รู
ชุดพยุงกินที่แค่ช่วงล่างของแขน ไม่ไปชนอะไรของข้อศอกขึ้นไป
| แรงดันของกระบอก | 395 N |
| ภาระที่เหลือให้มอเตอร์ไหล่ | 1.28 N·m |
| เดิมถ้าไม่มีกระบอก | 20.9 N·m |
| ระยะหมุดถึงหมุด (หด–ยืด) | 229.5 – 280 มม. |
| ระยะชักที่ใช้จริง / ที่มี | 50.5 / 75 มม. |
| เผื่อปลายทั้งสองด้าน | 21.5 / 3.0 มม. |
| ขายื่นแอ่นตัว | 0.048 มม. |
| เผื่อความแข็งแรงของขา | 6.8 เท่า |